ไดอะเนติกส์ กล่าวว่า เป้าหมายของจิตใจคือ การแก้ปัญหาต่างๆ ที่เกี่ยวกับความอยู่รอด
จิตใจควบคุมตัวบุคคลโดยความพยายามเพื่อความอยู่รอด และรากฐานต่างๆของการปฏิบัติการเพื่อความอยู่รอด ขึ้นอยู่กับข้อมูลต่างๆที่ได้รับและบันทึกไว้ ทั้งนี้ ข้อมูลซึ่งจิตใจบันทึกไว้ เรียกว่า ภาพในใจ (mental image pictures)
ภาพในใจต่างๆนั้น เป็นภาพสามมิติ มีสีสรร เสียง และกลิ่นตามความเป็นจริง เช่นเดียวกันกับความรู้สึกสัมผัสต่างๆ อีกทั้งยังประกอบด้วย ข้อสรุปและการครุ่นคิดต่างๆของตัวบุคคลด้วย จิตใจทำการสร้างภาพในใจต่อเนื่องในทุกๆขณะ ตัวอย่างเช่น บุคคลสามารถมองเห็นภาพของอาหารที่เขารับประทานในตอนเช้าอย่างละเอียดถี่ถ้วน โดยการหวนคิดถึงอาหารมื้อเช้า และในทำนองเดียวกันกับการฟื้นคืนของภาพของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสัปดาห์ที่ผ่านมา โดยการหวนระลึกถึงมัน หรือแม้แต่การหวนคิดถึงบางสิ่งบางอย่างที่ผ่านมาเป็นเวลายาวนานมาแล้ว
ภาพในใจ (mental image pictures) ประกอบไปด้วยพลังงาน มีมวลสาร อยู่ในช่องว่าง และเกิดขึ้นจากพฤติกรรมที่ทำอย่างปกติเป็นประจำ และที่น่าสนใจที่สุดของภาพในใจคือข้อเท็จจริงที่ว่า ภาพในใจจะปรากฏเมื่อคนคิดถึงบางสิ่งบางอย่าง ถ้าคนๆหนึ่งคิดถึงสุนัขตัวใดตัวหนึ่ง เขาก็จะได้ภาพของสุนัขตัวนั้น
การบันทึกเป็นลำดับอย่างต่อเนื่องของภาพในใจที่เกิดขึ้น ซึ่งได้มีการรวบรวมสะสมไว้มาตลอดชีวิตของคน ๆ หนึ่งนั้น เรียกว่า ร่องทางเวลา (time track) ร่องทางเวลาบันทึกอดีตของบุคคลคนหนึ่งไว้อย่างถูกต้องแม่นยำ เปรียบเทียบอย่างหยาบๆ ได้ว่า เหมือนกับฟิมล์ภาพยนตร์ ซึ่งเป็นภาพสามมิติ มีการรับรู้สัมผัสถึง 57 ชนิด และมีปฏิกิริยาโต้ตอบต่อผู้ชมอย่างเต็มที่
จิตใจใช้ภาพเหล่านี้ในการตัดสินใจต่างๆซึ่งสนับสนุนความอยู่รอด แรงจูงใจพื้นฐานของจิตใจคือเพื่อความอยู่รอดเสมอ แม้ว่าบุคคลนั้นอาจจะทำไม่สำเร็จ หรือทำผิดพลาด ก็ตาม
มีคำถามว่า ทำไมการกระทำซึ่งถูกกำหนดโดยจิตใจ จึงไม่ก่อให้เกิดความอยู่รอดทั้งหมด ทำไมบางครั้งคนประสบกับความกลัวที่ไม่มีเหตุผล หรือเกิดความรู้สึกในทางลบต่อสถานการณ์ต่างๆที่ดูเหมือนไม่เป็นที่ต้องการ
